Esas No       : 2000/120

Karar No    : 2000/4284

KONU :   Eksik ve yetersiz vergi incelemesine dayanılarak tarhiyat yapılmasının mümkün  olmadığı hk.  

İstemin Özeti  : Nakliyecilik faaliyetine ilişkin 1996 takvim yılı işlemlerinin incelenmesi sonucunda,  oto yedek parçası 

alışı için düzenlenen ve gerçek bir emtia alımını yansıtmadığı saptanan bir faturayı gider  kaydetmesi eleştirilen davacı 

kurum adına re'sen salınan kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi ile hesaplanan  fon payı ve bu vergi ile fon payı ve 

aslı aranmayan geçici vergi için kesilen kaçakçılık eczasına karşı açılan  davayı; davacı şirkete fatura düzenleyen ... 

Şirketi ve bu şirketin emtia aldığı alt firmalar nezdinde yapılan  incelemelerden, faturayı düzenleyen şirketin gerçek bir 

emtia alışı ve satışı yapmasının mümkün olmadığı, şirket  ortaklarının gerçeği yansıtmayan fatura düzenlediklerini ifade

 ettikleri, emtia stokunun davacı şirkete kesilen  fatura içeriğini karşılamadığı ve aracı tamir eden firmanın  işçilik  faturası 

bulunmadığından, söz konusu  faturanın gerçeği yansıtmadığı kanaatine varıldığı ve bu nedenle davacı adına 

uygulanan tarhiyatta hukuka  aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden, ... Vergi Mahkemesinin  26.10.1999 günlü 

ve E:1999/64,  K:1999/268 sayılı kararının: incelemenin eksik ve mal alışlarının gerçek olduğu ileri sürülerek bozulması 

istenmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında, vergi  incelemesinden maksadın,  ödenmesi  

gereken  vergilerin  doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala  bağlanmıştır. Amacı göz önüne 

alındığında bir vergi incelemesinin, işlemleri incelenen vergi yükümlüsünün  ödemesi gereken verginin miktarını 

gerçeğe en yakın bir şekilde saptayarak hiçbir kuşkuya yer vermeyecek  somut kanıtlara dayanması gerekmektedir.

Davacı tarafından gider yazılması eleştirilen ve tutarı matraha alınan oto yedek parçası alımı için  düzenlenen fatura 

kapsamındaki yedek parçaların, niteliği ve sayısı yönünden nakliyecilik faaliyetinde kullanılan  araçlara ait olmadığı 

ya da olamayacağı saptanmamıştır. İnceleme raporu, faturayı düzenleyen firma ve alt  firmaların genel olarak gerçeği 

yansıtmayan fatura temin edip, düzenledikleri yolundaki inceleme elemanı  kanısına dayanmaktadır. ... Şirketinin oto 

yedek parça ticareti nedeniyle kurumlar vergisi mükellefi olduğu  tartışmasızdır. Vergi incelemesi sırasında, davacıya 

düzenlenen  faturanın mahiyeti  hakkında  fatura  düzenleyen  şirket  yetkililerinin  bilgisine başvurulmadığı gibi fatura 

tutarının, bu şirketin defterlerine hâsılat yazılıp  yazılmadığı da araştırılmamıştır.

İncelenmesi gereken bu noktalarda herhangi bir tespit içermeyen raporun dayandığı genel ve soyut  saptamaların, 

Vergi Usul Kanununun 134'üncü maddesinde belirtilen amacı gerçekleştirmekten uzak kalması ve  tarhiyat yeterli 

dayanaktan yoksun olmasına karşın, davanın reddi yolunda verilen kararda hukuka uygunluk  görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı temyiz isteminin kabulü ile (...) Vergi Mahkemesinin 26.10.1999 günlü ve  E:1999/64,

 K:1999/268 sayılı kararının bozulmasına, 12.12.2000 gününde oy birliğiyle karar verildi.